Een bedrijfsvideo is een prachtig promotiemiddel.
Je kunt er je boodschap in kwijt, je bent zichtbaar, het is persoonlijk en je kunt het op alle social media promoten. Een bedrijfsvideo is zeer populair onder zzp-ers die hun producten willen verkopen.
Er zit echter ook een gevaarlijke kant aan. Veel filmpjes slaan de plank mis, omdat de verteller de techniek van vertellen en overdracht mist. De inhoud is goed maar de presentatie enthousiasmeert niet. Dat komt o.a. door:
1- Er is te weinig beweging in de tekst en in het gezicht.
2- Er wordt alleen zakelijke informatie gedeeld.
3- De volgorde of structuur van het verhaal is zodanig dat ik eerst saaie, zakelijke informatie moet beluisteren voor ik meegenomen word in het verhaal.
Het resultaat is dat ik afhaak en ook de volgende keer niet meer kijk. Ik denk dat het een saai of moeilijk product is. De video werkt dan tegen je in plaats van voor je.
Je hebt een goed product, je bent er enthousiast over, de kijker heeft er echt iets aan, maar door je manier van presenteren breng je het tegenovergestelde over: Saai, moeilijk, koel, zakelijk. Die klant koopt jouw product niet. Jammer, want je hebt er veel werk ingestoken en nu werkt het niet (voldoende) voor je.
Een videopresentatie spreekt tot de kijker als je je boodschap overbrengt met passie en de kijker enthousiast maakt.
Hoe enthousiasmeer je de klant dan wel met je video? Hier volgen 3 tips.
1- Schrijf tekst met veel gewone, dagelijkse woorden. Abstracte woorden en zakelijke taal hebben geen innerlijke beweging en kunnen daardoor alleen zakelijk uitgesproken worden. Daarmee kun je niemand enthousiasmeren.
2- Geef de tekst de beweging mee die het heeft. Het woord ‘mooi’ heeft een andere kleur dan het woord ‘mislukking’.
3- Geef een voorbeeld, waarin de kijker zich kan herkennen.
Ik wens je veel succes met jouw bedrijfsvideo.
Wil je feed-back op jouw video, neem dan contact met me op.
Of kom naar de workshop verhalen vertellen waarin je leert om een verhaal levendig te vertellen en hoe je een authentiek verhaal kunt inzetten in een training of je video.
Stephen Covey schreef een heel interessant boek over synergie creëren. ‘Het derde alternatief’.
Ik herken veel van zijn ideeën in het maken van een voorstelling. Ik regisseerde 15 jaar lang Griekse tragedies.
Synergie is als het geheel groter is dan de som der delen. Synergie is samenwerking op het hoogste niveau.
Deze acteurs zingen improviserend aan het begin van de voorstelling.
Theatervoorstelling
In Epidavros ontving ik elke zomer een groep amateurtoneelspelers, die elkaar niet kenden en met hen samen maakte ik een voorstelling van een Griekse tragedie in twee weken.
Ik bouwde de voorstelling al improviserend op. We begonnen blanco en hadden geen enkel idee hoe de voorstelling er uit zou gaan zien. Alle ideeën en creatieve invallen van de acteurs mochten bestaan. We onderzochten alle mogelijkheden. Al repeterend werden sommige ideeën verder gevoed en andere vielen als vanzelf af. Het was een organisch proces. Ideeën is hier eigenlijk niet een goed woord, omdat het refereert aan denken en praten. Wij onderzochten al spelend, en daardoor zijn het eerder acties en vondsten die bijna als vanzelf tevoorschijn kwamen, omdat bij acteren ook intuïtie een grote rol speelt.
Natuurlijk creëerde ik eerst een setting van veiligheid en vertrouwen, waarin alles mocht en niemand afgevallen werd. Op die manier onderzochten we alle verschillende invalshoeken die de acteurs in brachten, gestimuleerd door de opdrachten en vragen van de regisseur. Het werkte stimulerend op de creativiteit, omdat alle acteurs elkaar inspireerden tot grotere hoogten. Ze speelden en deden dingen die ze van zichzelf niet verwacht hadden. Het eindresultaat werd daardoor gedragen door iedereen en was veel groter dan de som der delen.
Mijn rol als regisseur was vooral faciliterend. Ik zorgde voor de veiligheid, bood hen de juiste oefeningen aan om te leren, gaf feedback, bewaakte het proces, hakte daar waar nodig knopen door, ondersteunde de acteurs, stimuleerde ze om verhalen te vertellen en gaf hun de setting om te kunnen groeien en bloeien.
Welke ingrediënten zorgden er nu voor dat we die piramide konden bouwen?
* Een sensitieve kennismaking, waarin ieder elkaar goed leerde kennen en ook gevoelsmatig op elkaar kon reageren tijdens het spel. Dat vergt luisteren, kijken, voelen, accepteren, verbinding maken. Zorg dat je meer van elkaar te weten komt. Hoe beter je de ander kent hoe minder je geneigd bent om te oordelen.
* Empathie voor elkaar. Als je toneel speelt moet je uit je comfortzone komen. Iedere acteur heeft telkens weer drempels te slechten. Door elkaar te helpen ontstaat er veiligheid en meer durf om innerlijke grenzen te overschrijden.
* Geen oordelen vormen. Alle ideeën, intuïtie en gevoel, mag er zijn. Alles heeft waarde en iedereen heeft recht op zijn verhaal.
* Loslaten. Kiezen voor het grotere geheel. Soms vindt jouw idee geen voedingsbodem, of werkt het niet voor het hogere doel, in dit geval de voorstelling. Dat betekent niet dat het een slecht idee is, alleen op dat moment brengt het je niet dichter bij je doel. Loslaten van het idee en verder gaan met andere invalshoeken die vruchtbaarder blijken voor dit doel is dan noodzakelijk. Kill your darlings heet dat ook wel. Koester die ideeën en bewaar ze. Ze zullen op een ander moment of voor een ander doel wel vruchtbaar blijken. In mijn werkwijze is het niet belangrijk wie met welk idee komt, of wie de eerste stap naar een invulling van het spel heeft gezet. Omdat we samenwerken is alles wat er boven komt borrelen, of zichtbaar wordt op de scene de uitkomst van de samenwerking. Alles komt voort uit de inspiratie die we elkaar geven.
* Durf te leren. Durf te falen. Niemand is perfect en het is een kracht om te durven leren. Tijdens het repetitieproces lachen we heel wat af, vooral als er iets fout gaat. Iemand die op een geheel verkeerd moment opkomt en zijn tekst geeft, die dan nergens op slaat, maakt de hele groep wakker. Die overgang wordt een heel bewust geleefd moment in de voorstelling.
* Stapelen. Elkaar aanvullen, je laten inspireren door de ander. Dat brengt een stroom op gang die zo krachtig is, dat er invullingen ontstaan die je nooit verwacht had. Dat maakt dat één + één drie is.
* Euforie. Als de voorstelling klaar is, voelt iedereen opwinding, euforie, een gevoel van grote saamhorigheid en blijheid. Het is gelukt. Van tevoren hadden we geen idee wat eruit zou komen. We stapten volkomen open in het proces. En nu hebben we samen iets heel moois gemaakt. Dat geeft een enorme voldoening.
* Applaus. Acteurs krijgen applaus na de voorstelling van de toeschouwers. Dat is de manier waarop toeschouwers hun waardering geven, een compliment geven aan het creatieve werk dat de acteurs hebben geleverd, aan de schoonheid die hun gezamenlijke inspanning heeft opgeleverd.
Geef een team ook applaus voor hun synergetische samenwerking. Dat stimuleert om door te gaan. Dat geeft aan dat ze succes hebben en hun werk bovenmatig goed gedaan.
Teams
Ook in een team kunnen deze stappen gezet worden, al is de werkwijze misschien niet zo speels als bij het maken van een voorstelling. Toch pleit ik voor een creatieve aanpak met tekeningen, plaatjes, voorbeelden, verhalen om het gehele potentieel te gebruiken. Het verbindt de kwaliteiten van de linker- en de rechterhersenhelft.
Toi, toi, toi.
Oefeningen, werkvormen en literatuur
Luisteroefening
Omdat synergie begint met luisteren beveel ik deze oefening aan: Eén en al oor is een oefening om onbevooroordeeld te luisteren naar de ander, zonder onderbrekingen en zonder vragen te stellen.
Workshop synergetisch teamwork
Wil jij werkvormen leren die synergie aanwakkeren, kom dan naar de workshop op 13 oktober, waarin Karen haar ervaring van het werken met acteurs deelt met jou. Deze werkvormen heeft ze zelf al vele keren met succes ingezet om synergie in teams te creëren. Workshop synergetisch teamwork op 13 oktober in Utrecht.
Talking stick
De talking stick is een uitstekend en heel krachtig middel voor communicatie. Met de talkingstickmethode wordt er echt geluisterd en heeft iedereen de gelegenheid om zich helemaal uit te spreken. Het biedt veiligheid en bevordert empathie.
Lees meer over de talking stick en de workshops die ik aan teams geef.
Literatuur
Het derde alternatief vertelt ons het principe van creatieve samenwerking. Synergie is het natuurlijke principe dat het geheel groter is dan de som der delen.
Stephen Covey leert ons in ‘ Het 3de alternatief ‘ dat er meer mogelijk is dan ‘jouw manier of mijn manier’. Hij bouwt daarbij voort op het in ‘De zeven eigenschappen’ geïntroduceerde concept van synergie. Als synergie serieus wordt nagestreefd – en Covey geeft in dit boek talloze voorbeelden van hoe dat kan, op kleine en grote schaal – zijn er grote en grootse doorbraken mogelijk. Alles begint met een open, accepterende houding ten aanzien van de ander en het op waarde schatten van diens opvattingen.
Video van één van de Griekse tragedie die we in Epidavros maakten. ( Ook beelden van het dorp en de Griekse taalles)
Vanaf 01:00 tot 01:42 zie je een stukje waarin de acteurs samen improviserend geluid maken en de lach na de gemaakte fout.
De invloed van de mediterrane tijd op het creatieve proces.
In Epidavros zitten er zoveel meer uren in een dag om te werken en ook te lanterfanten.
De tijd bestaat niet, alleen de baan van de zon.
Om zes uur ‘smorgens zijn de cicaden nog niet wakker, maar ik wel. Ik ontwaak met het kinderlijke plezier om in de frisse ochtend buiten in mijn atelier te gaan schrijven. Meestal heeft zich dan ook een ideetje in mijn hoofd genesteld, dat dringend beschreven moet worden. Mijn katten verzamelen zich gezellig rondom me, terwijl de rest van de wereld nog slaapt. Het geluid van een verre tractor kondigt ander leven aan, de zon komt prikt voorzichtig door de bomen. De dag houdt een belofte in, alles is nog mogelijk. Ik houd van die ochtenduren in mijn atelier in Epidavros, waarin ik geconcentreerd aan één ding kan werken. Als de zon net boven het schiereiland Methana uitkomt ga ik zwemmen en even luieren langs het strand en stenen en veren zoeken. Het is stil aan het strand, de zee is nog koel, de zon staat nog laag en als ik geluk heb lopen er nog meeuwen op het strand. Het is fijn om het werk even te laten liggen en in die ochtendstilte te bewegen in het water. Juist dan komen de betere ideeën bovendrijven, de verbeteringen, de aanvullingen, verandert er iets van richting. Hoe heerlijk is het dan dat ik, voor de zon mij van mijn werkplek wegbrandt, nog ruim de tijd heb om dat allemaal uit te werken. De zon bepaalt mijn ritme, niet de klok.
Het is alsof er daar in de Griekse zomer meer uren in een dag zitten. Ik slaap meer, ik luier meer, ik zwem iedere dag, ik kook uitgebreider, ik heb tijd voor praatjes op straat en toch verzet ik meer werk voor mijn projecten dan in Nederland. De ontspannen sfeer maakt dat ik beter luister naar mijn ingevingen, dat ik ze lekker kan laten opwarmen in de zon tot ze rijp zijn. Een verhaal is makkelijker geboren en de kwaliteit is hoger, omdat ik me beter kan concentreren. Er zijn minder telefoontjes, minder mails, die beantwoord moeten worden, ik laat me niet afleiden door alle prachtige filmpjes en artikelen, die door mijn internet vrienden aangeraden worden. De to-do lijstje hoeven niet geschreven te worden, want mijn ritme is iedere dag bijna hetzelfde. Het gevoel van moeten is ver weg. Ik heb geen of weinig afspraken met anderen. Dat geeft rust in het hoofd.
Natuurlijk zijn er ook van die ochtenden dat ik niet op gang kom en maar wat speel met de katten, twintig keer opnieuw begin, de afwas ga doen, nauwkeurig mieren en cicaden bestudeer, maar altijd is er daarna een moment waarop het weer gaat stromen. De incubatietijd van een nieuwe geboorte.
In Epidavros spring ik met een gevoel voor avontuur ‘smorgens vroeg uit mijn bed, ook al heb ik de avond tevoren nog tot laat van de frisse avond genoten. ‘sMiddags tijdens de hete uren slaap ik wel weer om daarna aan de tweede dag te beginnen. De zon is achter het huis verdwenen en mijn atelier lonkt. Stenen en cement, nieuwe ontwerpen maken, verven, tegels gieten. Om deze tijd hoor ik overal kinderstemmen, het is speeltijd. Mozaïek maken vraagt een andere concentratie dan schrijven en lawaai en kindergegil storen me dan niet. De namiddag duurt in Griekenland tot het donker wordt. Dat geeft een gevoel van zeeën van tijd, alsof er meer uren in de dag zitten.
Creativiteit heeft concentratie nodig en lanterfanten. Het werk dat achter de schermen van het bewuste ik gedaan wordt, komt er dan plotseling uit als de aandacht gericht wordt. Dat werkt zo als ik aan een boekje schrijf, een workshopprogramma ontwerp, een theatervoorstelling vormgeef, een talking stick of mozaïek maak.
Dus wat is optimaal voor een creatief proces?
* Weg uit de hectiek, ergens anders heen.
* Een regelmatig ritme en het ritme van de natuur.
* De agenda is leeg, geen afspraken met anderen.
* Een inspirerende plek, het liefste buiten of met een ruim uitzicht.
* Iedere paar uur even iets anders doen wat geen hoofdinspanning vergt, zoals zwemmen, wandelen, boodschappen doen, in de tuin werken, huishoudelijk werk.
* Internet, telefoon en televisie beperken tot een minimum.
* Luieren, mijmeren, lanterfanten.
* Genieten van het proces.
Hier begint de reis. De start van een nieuw avontuur.
Hoe begin jij jouw avontuur? Hoe zorg jij ervoor dat je ruimte en concentratie creëert voor jouw avontuur?
Samenwerken levert meer plezier, voldoening en hogere prestaties, omdat de uitkomst groter is dan de optelsom van alle delen. Dat is creatief en magisch en dat is synergie.
In samenwerken inspireer je elkaar om het beste uit jezelf te halen en dat in dienst te stellen van het hogere doel: het eindproduct. Of dat nu een theatervoorstelling, brood of duurzame auto’s zijn, dat maakt niet uit.
Vaak worden er in samenwerkingsverbanden compromissen gesloten, waardoor het beste potentieel onbenut blijft. Niemand is blij en de uitkomst is niet het topje van de piramide.
In het derde alternatief schrijft Stephen Covey dat synergie bereikt wordt door 3 stappen.
1- Ik zie mezelf – Ontdek je talenten en weet waar je jezelf tegenhoudt. Ik ben.
2- Ik zie jou – Luister en kijk naar de ander, zet je vooroordelen opzij en wees nieuwsgierig. Jij bent uniek.
3- Ik zoek je op – Laat je verleiden door de talenten van de ander. Ik ben bereid om samen met jou te onderzoeken.
Als ik theater maak en specifiek een voorstelling van een Griekse tragedie, werk ik met een groep acteurs die heel nauw met elkaar gaan samenwerken. Dat vraagt afstemming op verschillende niveaus: gevoel, intellect, beweging, klank en inhoud. Daarvoor is een sensitief contact nodig waarin allen elkaars inbreng accepteren en waarderen en bereid zijn om samen te onderzoeken. Dit proces leidt tot vele ontdekkingen, ideeën en vormen om hun rol en de voorstelling vorm te geven. Er ontstaan onnoembaar veel keuzes. Door te spelen en alles te onderzoeken worden er op een organische manier keuzes gemaakt. Samen groeit de vorm, sommige ideeën vallen af en nieuwe worden ontwikkeld tijdens het spel. De piramide bouwt zichzelf.
Samen leven.
We zijn allemaal onderling verbonden en afhankelijk van elkaar. Een individu kan niets voor elkaar krijgen. In samenhang met anderen wel. Samenwerken is essentieel als we iets willen maken, uitdragen en oplossen.
Laten we vooral niet vergeten dat we allemaal samen leven op deze planeet. ‘Om weer in contact te komen met onze diepste waarden is het goed om het idee van economische welvaart in te ruilen voor een meer realistisch concept: dat van totale welvaart. Volgens dat concept draait rijkdom niet puur om economische waardecreatie maar ook om fysieke, intellectuele, sociale, en spirituele waardecreatie.’ Dit zegt Tex Gunning. (Lees hier het hele artikel van Tex Gunning over: Waarden en waardecreatie in en door het onderwijs.)
Kunst is een uitstekend middel om al die waarden te ervaren en samen te delen en daardoor samen tot grotere prestaties te komen, waarin iedereen zijn eigen talenten ontdekt en inzet. Door te spelen, te schilderen, te dansen en te zingen maak je contact op alle niveaus. Er ontstaat synergie tussen alle mogelijkheden van het individu met de andere individuen, waardoor nieuwe creaties ontstaan.
De innerlijke stem gaat spreken als je speelt, passie wordt geopenbaard. Als je speelt ga je varen op je innerlijke kompas. Er is geen tijd om alle voors en tegens te overwegen. Je reageert intuïtief. Je bouwt samen aan de piramide en laat alle energie stromen. Als wij samen een hoger doel nastreven dan zijn blokkades ook makkelijker op te heffen.
De eerste stap om te gaan spelen, schilderen of zingen is al een belangrijke stap om uit de comfortzone van het individuele eiland te komen. Dat is de eerste stap naar de ontwikkeling van het eigen verborgen talent, de durf om er helemaal te mogen zijn. Pas als je bereid bent om dat te onderzoeken, kun je stap twee nemen en naar de ander kijken, je laten beïnvloeden en leren van de talenten van de ander en samenwerking is geboren.
Mijn missie is om vanuit vrijheid en verantwoordelijkheid samen te werken en de mooiste creaties te laten ontstaan. Contact met het zelf en met de ander, daar is de wereld op gebouwd. Synergie.
Individueel zijn we een druppel en samen zijn we de oceaan.Ryunosuke Satoro
Kernwaarden concreet maken en acties ondernemen. Met storytelling en de talking stick help ik een team om actief met kernwaarden aan de slag te gaan. Deze werkwijze leidt ook tot meer vertrouwen en verbinding in het team. Workshop voor teams
Teamcoaching
Ik heb al vele teams begeleid in hun sensitieve samenwerking. Bij o.a KPN, ING, het inlichtingenbureau, schoolleiders. Deze teamcoachings deed ik in samenwerking met Kimverandert.
In deze teamcoachings werk ik met werkvormen uit het theater, die creativiteit en een sensitieve samenwerking onthullen.
Met veel plezier wil ik dit graag bij jullie komen doen, omdat samenwerken voor mij van groot belang is.
