Slow training

Slow training

Slow training  Laatst sprak ik een trainer die aangaf dat ze geen tijd had om naar de verhalen van de cursisten te luisteren en dat ze er niks aan had, al die verhalen. Het haalde haar programma in de war,  een programma voor persoonlijk leiderschap. Storytelling is ook niet een methodiek die je even tussen de Roos van Leary , de Transactionele Analyse, Belbin en Situationeel leidinggeven door doet. Want zo volgepakt zat haar training. Veel aanbod, hoog tempo: leren we dan echt wel iets? Ik ben niet tegen deze prachtige modellen, ze geven veel inzicht en ook ik heb er ook veel van geleerd. Alleen als er teveel over de cursisten heen gestort worden, zonder dat je weet in welke belevingswereld ze een bedding vinden, dan heb ik vraagtekens.

De toekomst is aan een heel ander soort mens met een heel ander soort geest: mensen die kunnen scheppen, invoelen, – kunstenaars, uitvinders, ontwerpers, verhalenvertellers, zorgverleners, troostbieders, ruimdenkers – gaan het in de samenleving helemaal maken. (Daniel H. Pink – Een compleet nieuw brein)

Stil zitten en mond houden
Geen tijd voor verhalen! Het doet me denken aan mijn lagere school. Mondje dicht en stilzitten.

‘Kwebbel, kwebbel, kwebbel, zo gaat dat aan één stuk door. Karen kan haar mondje niet stilhouden hoor’

Dat schreef mijn juf van de 2e klas lagere school in mijn poëziealbum. Ik was er als kind heel verdrietig om. Ik voelde me niet gezien en niet gehoord. Op de Pedagogische academie leerde ik om orde te houden in de klas. Dat was het onderwerp dat wij als studenten vreesden. Orde houden, het belangrijkste en meest moeilijke onderdeel van de opleiding voor onderwijzeres. Daar zakten we regelmatig voor. Hou zorgde je ervoor dat 32 kinderen braaf en stil in hun bankjes zaten? Dat was niks voor mij, ik wilde juist hun belevenissen leren kennen en hun verhalen horen. Ik koos voor de studie voor docent drama, waarbij ik de deelnemers in mijn cursussen leerde om hun verhalen te vertellen, om er helemaal te mogen zijn.

Slow training
Geen tijd om te luisteren, betekent geen tijd nemen om de ander te erkennen.
En als er geen erkenning is, komt er ook geen actie en verandering. Door belevenissen te delen ontstaat er bewustzijn, openheid en vertrouwen. Je stimuleert daardoor het zelflerende vermogen. Het is een omgedraaide lessituatie. Met storytelling ga je uit van de deelnemer. Door de verhalen van de deelnemers breng je de hele mens in beeld. Natuurlijk kost het tijd om naar de verhalen van anderen te luisteren. In een training is het dan ook belangrijk om Storytelling als onderdeel in te plannen, als een specifieke werkvorm. De verhalen leiden tot een doel, bijvoorbeeld om talenten te onthullen, om moeilijkheden in kaart te brengen, om committent te creëren. Het rendement van werken met persoonlijke verhalen is heel hoog, omdat een verhaal een combinatie is van informatie, kennis, context en emotie. Verhalen motiveren mensen omdat ze er deel van zijn. Verhalen onthullen de waarheid en leggen verlangens en struikelblokken op een dieper niveau bloot. Mensen leren door hun  innerlijke motivatie, om hun eigen verhaal te willen veranderen. Dat vraagt aandacht en tijd om echt te luisteren en de ander serieus te nemen. Een training die voornamelijk storytelling als middel gebruikt is een Slow Training met High Impact.

‘De zin van het leven vind je niet op een briefje onder een steen, met andermans woorden. Je kunt alleen vanuit jezelf zin geven aan het leven’ (Dr. Robert Firestone, auteur en Psychotherapeut)

Als je je verhaal vertelt bestaat het ook echt
Het belang van een verhaal wordt vaak zwaar onderschat. Pas als je woorden geeft aan dat wat in je leeft, broedt of spookt, wordt het werkelijkheid. Dan kun je er niet meer omheen. Een verhaal bestaat pas als je het verteld hebt. Dan landt het in het bewustzijn en dan pas kun je er iets mee gaan doen. Met je verhaal geef je erkenning aan wie je bent. Als er iemand luistert dan wordt je gehoord. Daarom zijn verhalen helend.

‘Alleen als wij woorden hebben die aansluiten bij datgene wat wij diep van binnen weten, wordt het mogelijk om de betekenis van een ervaring te overdenken. We gebruiken woorden om dingen te onthouden en soms ook weer te binnen te brengen’ ( Jean Shinoda Bolen in Op weg naar Avalon, een pelgrimstocht)

Masterclass Storytelling
In de Masterclass Storytelling die ik op 7 december 2015 in Utrecht geef, ontdek je wat jij in je training met storytelling kunt doen. Ik onthul een handig model wat je helpt bij de structuur van verhalen en om de juiste vragen te stellen. Lees verder over de inhoud van de Masterclass Storytelling en meld je snel aan. Er zijn maar 12 plaatsen! Storytelling is hot en als je niet weet wat het is en er mee kunt werken dan loop je achter bij je collega’s. Storytelling als methodiek hoort in je pakket als trainer.

‘Mensen hebben niet een natuurlijk aanleg voor logica; ze hebben een natuurlijke aanleg voor verhalen.’ (Robert C. Schrank, cognitief wetenschapper)

Creativity requires TIME

Moedige, kwetsbare presentaties

Moedige, kwetsbare presentaties

kwetsbaarheid is moedig

De moed om kwetsbaar te zijn

 

 

 

 

 

Brené Brown begint haar speech met een prachtig persoonlijk verhaal. Ze vertelt daarin hoe kwetsbaar ze zich voelde om voor een groot publiek een speech te houden. ‘If I do that, my life is over’.

De angst voor een presentatie kennen we allemaal.
Toen ik als actrice voorstellingen speelde in theaters was er altijd die angst vlak voor de voorstelling. Dan zat ik in de kleedkamer en dacht: ‘Wat doe ik hier? Waarom moet ik weer zo nodig dat podium op? Waarom zit ik niet lekker thuis op de bank. Veilig, zonder publiek, zonder kritische blikken’. Met trillende knieën begon ik aan de voorstelling omdat ik ook wist dat die angst maar een paar minuten duurde en dat ik me daarna overgaf aan het spel en genoot van onze voorstelling en de interactie met het publiek.

Exposure
Als je voor een publiek gaat staan dan stel je jezelf bloot, dat voelt kwetsbaar. Maar kwetsbaarheid is geen zwakte, je kwetsbaar opstellen is moedig. Het vergt moed om kwetsbaar te zijn, om jezelf te laten zien en om eerlijk te zijn, zegt Brené Brown in haar speech. En waarom zou je dat doen, de arena betreden? Om te laten zien wie jij bent, wat jij te vertellen hebt, om anderen te inspireren, om een verhaal of inzicht te delen. Omdat je er mag zijn. En als je niet laat zien wie jij bent en lekker thuis op de bank blijft zitten, veilig en onkwetsbaar, dan kwets je jezelf, want je mag er niet zijn.

Persoonlijk verhaal
Brené begint haar Ted talk met een persoonlijk verhaal. Dat raakt me meteen. Ik herken wat ze zegt, ik voel me aangesproken, ik deel haar gevoel. Het lijkt zo kwetsbaar om een persoonlijk verhaal te vertellen, maar juist dat maakt verbinding. We zijn mensen met ervaringen en gevoelens. Als we de verhalen over onze ervaringen en gevoelens  met elkaar delen, dan mogen we mens zijn. Groeien doen we door te oefenen. Maar eerst is er herkenning en erkenning van wat zich werkelijk in ons roert. Dan de stap uit de comfortzone, het diepe in terwijl je net hebt leren zwemmen. Angst hoort erbij als je iets nieuws doet.

Spoken, critici
Op het Storytellingevent dat ik  in mei 2013 organiseerde, besloot ik een persoonlijk verhaal te vertellen. Dat had ik nog nooit eerder gedaan voor een publiek: een persoonlijk verhaal vertellen. Ik had er erg veel zin in om weer eens op te treden, het was al weer zo lang geleden. Ik greep mijn kans. Maar dat persoonlijke verhaal? Welk verhaal over mij zouden de toehoorders  interessant vinden? Zouden ze überhaupt wel geïnteresseerd zijn in mijn verhaal? Lekker belangrijk… mijn verhaal.
Alle spoken en critici in mij probeerden me van dat plan af te helpen. Toch bleef ik doorschrijven en gooide het ene na het andere idee weer weg. Angst regeerde. Iedere ochtend keek ik naar het bureautje waar mijn schrijfblok lag en ik liep er snel voorbij om ‘belangrijker’ zaken op de computer te doen. Tot ik genoeg van mijn vermijdingsgedrag kreeg. Ik ging zitten en schreef in één ruk het verhaal op dat ik ging vertellen. Dat had natuurlijk al liggen sudderen. Ik las het over en het was goed. Ik voelde dat het goed was. In mij danste  alles van vreugde.

De Mentor
De volgende dag kwam de bevestiging. Ik kwam Machteld Hauer tegen in Utrecht. Zij was ooit mijn docent geweest in elementair spel en ik had enorm veel van haar geleerd. Zij vroeg zomaar ineens naar mijn verhaal : ‘Hoe ben je eigenlijk op die akademie (voor Expressie door woord en gebaar) terecht gekomen?’  Stomverbaasd keek ik haar aan en ik vertelde haar mijn verhaal, dat verhaal dat op mijn bureautje lag,  met de obstakels die ik had moeten overwinnen, de teleurstellingen, angsten, herwonnen vrijheid. Onbewust was ze weer mijn mentor.
Huppelend, dansend vloog ik naar huis. Meteen belde ik mijn collega Paul van der Plas, op. ‘Wil jij naar mijn verhaal luisteren en feedback geven op mijn ‘performance’, vroeg ik hem, en ‘oh ja,  ik heb ook een rol voor jou, want ik heb een dialoogje geschreven’.
Hij vond het geweldig leuk en zo kreeg ik de moed om het ook daadwerkelijk te gaan doen. Ik durfde weer en ik had er enorm veel plezier in. Ik ontdekte dat ik het nog kon en dat gaf me een krachtig gevoel en veel vreugde. Mijn publiek was enthousiast. Ik kreeg de mooiste complimenten, want ik had iets in henzelf geraakt, iets dat ze zelf ook voelden, iets herkenbaars en door die herkenning kan dat iets erkend worden en daarna opgeruimd of bloeien.

Laten we de moed hebben om kwetsbaar te zijn.

Karen de Vries
Epidavros 25 september 2014

Connecting the dots

Connecting the dots

Begin met WaaromWaarom doe jij wat je doet en waarom moet je dat eigenlijk weten?

‘Begin met het waarom’, is de titel van Simon Sinek ’s boek. Begin met het waaromAls je weet waarom je doet wat je doet, dan ben je succesvoller, invloedrijker en innovatiever’,zegt hij.
Meestal vertellen we alleen wat we doen en soms ook hoe, maar waarom?…dat weten we niet?
Ik merk dat als je weet waarom je doet wat je doet, dat dat heel veel vreugde en herkenning en kracht geeft.
Wil je weten wat Simon Sinek daar og meer over te vertellen heeft, kijk dan even naar zijn TEDxtalk

De hele mens in beeld

Toen ik ontdekte dat ik altijd bezig ben om de hele mens in beeld te brengen om te worden wie ik ben, vielen alle puzzelstukjes van mijn leven in elkaar. Ik ontdekte dat ik niet heel veel verschillende dingen had gedaan. Ik ontdekte dat ik telkens op zoek was naar dat ene en dat ik dat op veel verschillende manieren deed. Allemaal manieren die van binnenuit opborrelden en die ik met passie aanpakte, zoals acteren, lesgeven, regisseren, coachen, trainen, presenteren, festivals en events organiseren, hout bewerken, talking sticks maken, mythologie onderzoeken, verhalen vertellen, schrijven. Een vriendin van mij zei: ‘Karen het lijkt wel of je 7 levens leidt.’ Ja, inderdaad, voor mij is het leven een wonder en ik wil er zoveel mogelijk uithalen en van genieten.
Door al die dingen onthul ik steeds weer een stukje van wat of wie ik ben en onthul ik steeds meer talenten in mijzelf. Ik geloof dat al die rijkdommen die we met ons meedragen een kans moeten krijgen om zich te ontwikkelen, omdat we dan de wereld mooier maken. En het proces gaat alsmaar door. Ik ben nog steeds héél aan het worden en ben heel nieuwsgierig naar de volgende ontdekkingen.

Connecting the dots

Deze zomer mocht ik twee partners van een organisatie helpen om hun persoonlijke en gezamenlijke ‘Waarom’ te ontdekken. We werkten 4 dagen in Epidavros in Griekenland . Met behulp van hun ontroerende, succesvolle en pijnlijke levensverhalen kwamen we telkens een stapje dichterbij. Ze durfden zich volledig te openen. ‘Connecting the dots’ uit hun leven gaf inzicht in alles wat voor hen belangrijk was. En toen kwam het moment…ineens werd het duidelijk. Het woord stond allang op een van de flappen en pas toen we er aan toe waren, begon dat woord heel helder te schijnen. Een echte AHA erlebnis. Het gaf een gevoel van herkenning, van een groot JA.
Met hun ‘waarom’ gingen we aan de slag. Ze schreven er verhalen bij, persoonlijke en businesscases, ze maakten hun motto’s en pitches en we bekeken de consequenties voor hun bedrijfsvoering. We werden er alle drie heel blij van.
Het weten waarom je doet wat je doet geeft verbinding met jezelf en de ander en richting voor de toekomst. Alles wordt ineens congruent en dat voelt héél.
( Connectnig the dots ‘is een uitspraak van Steve Jobs, die hij doet in zijn toespraak voor Stanford University)

Jij maakt het verschil

Jij maakt het verschil‘Waarom’s’ zijn drijfveren, heel persoonlijke drijfveren, die uniek voor onszelf zijn en die de rode draad vormen van al onze activiteiten. Jouw ‘waarom’ is uniek voor jou, het drijft jou in alles wat je doet. Als je je daar bewust van bent dan kun je meer richting geven aan je leven, keuzes maken, met meer plezier leven en dan worden je acties één met jou. Veel mensen zijn weer op zoek naar betekenis en zingeving. Het is niet meer voldoende om te werken omdat je nu eenmaal geld moet verdienen. Mensen willen zinvol werk doen en een bijdrage leveren aan iets groters, met iets wat ze zelf goed kunnen, waar ze plezier in hebben. De tijd van scheiding van werk en leven is voorbij. Werk is iets wat je doet vanuit je drijfveer, omdat je het verschil wilt maken, omdat je anderen iets te bieden hebt. Als werken en leven samengaan zijn mensen gelukkiger, omdat er heelheid is.

Manifestatie

In oktober als ik weer terug ben uit Griekenland, waar ik een huis aan het bouwen ben ( inderdaad, ik ben een grote droom aan het waarmaken), mag ik twee mensen coachen om hun waarom te vinden. Beiden zijn op zoek naar een nieuw pad, ze voelen dat ze iets anders willen, maar wat? Allebei hebben ze daar een andere reden voor. Iets in hen heeft ze opgeroepen om het avontuur aan te gaan. En dat gaan we doen. Je drijfveren onderzoeken is een persoonlijke reis, die je aangaat om meer jezelf te worden en dat ook te manifesteren in je leven.

Waarom koos hij voor het wapen?

Peter Uhm sprak in zijn Tedx talk over waarom hij voor het wapen koos als instrument om vrede te bewerkstelligen.Luister en zie dit prachtige, ontroerende verhaal.

Weet jij waarom je doet wat je doet? Wil jij op zoek gaan naar jouw ‘waarom’? Wil jij weten waarin jij het verschil kunt maken? Ben jij op zoek naar een nieuwe richting in je leven? Zijn werken en leven al een eenheid geworden voor jou?
Reageer dan hieronder of mail of bel me. Ik ben benieuwd naar jouw verhaal.

Verveel of inspireer jij je publiek?

Verveel of inspireer jij je publiek?

presenteren

Als je een goed verhaal vertelt, moet je het goed vertellen, anders gelooft niemand je.

Cru? Tja, maar ook waar. Ik zal je uitleggen waarom.
Om te inspireren moet je iets van jezelf laten zien. Jij bent het die we willen geloven. We willen door jou meegenomen worden in jouw beleving. De performance is het meest cruciale onderdeel van een presentatie.

Een verhaal of presentatie bestaat uit 3 componenten.

  1. De inhoud. Die ken je , want jij bent de expert op dat gebied
  2. De opbouw. De volgorde waarin je je verhaal vertelt en de ingrediënten die je gebruikt zoals een verhaal, een voorwerp, humor, bewijs enz. Dit is met een beetje oefening en een checklist gemakkelijk te leren.
  3. De performance. De manier waarop je je verhaal vertelt. Daar speelt angst een grote rol in, maar ook onbekendheid met de techniek van vertellen. Hoe je via contact met jezelf, de woorden en de beelden, contact met de zaal maakt. Daar heb je hulp bij nodig.

In dit artikel laat ik je twee video’s zien van TEDx presentaties waarin je ziet dat de performance het verschil maakt.
Waarom laat de eerste spreker een pijnlijk gevoel achter en waar komt het door dat de tweede spreker inspireert?
Ook geef ik je alvast 10 tips om zelf mee aan de slag te gaan.

Laat jezelf zien
Heleen Mees geeft een presentatie voor TEDx. Daar is ze voor uitgenodigd omdat zij over een bepaald onderwerp heel veel weet en belangrijke inzichten mag delen.
Ze start als volgt
Today I will share with you something that I am passionate about.
It’s about a place where exiting and stunning things happen.
Die zinnen zouden een verwachting, een gevoel van nieuwsgierigheid moeten opwekken, maar dat doen ze niet. Dus de tekst is goed, maar het werkt niet omdat ze spreekt zonder passie, niet spannend, opwindend , of boeiend maar het is wel verbazingwekkend. Tekst en vertolking zijn niet congruent. En daardoor geloof ik niks van die spannende passie, erger nog: het wordt een saaie lezing. En dat weet ik al in de eerste 16 seconden. Kijk even mee.

Aan het eind van de lezing laat ze wel degelijk heel voorzichtig een kleine glimp van haar passie laat zien, als ze over abstracte kunst spreekt. Het is dus jammer voor haar en voor haar publiek, want ze heeft die passie wel degelijk, alleen kan ze hem niet overbrengen.
Ze staat stevig op twee benen, recht voor het publiek, maar de woorden komen alleen uit haar hoofd. Ze maakt geen contact met haar passie, gevoel en haar innerlijke beweging. Ze blijft in haar hoofd zoeken naar de volgende zin en maakt daardoor geen contact, niet met zichzelf en niet met de zaal. Zo zie je dat een goede inhoud, een redelijk goede opbouw en een goeie tekst niet garant staan voor een goede presentatie.
De les die we uit deze video kunnen trekken is dat je bereid moet zijn om jezelf te openen en te laten zien waar jij voor staat, wat jou raakt en wat belangrijk voor jou is. Jij bent de presentator, de verteller, het gaat om jou. Je publiek komt voor jou, voor jouw verhaal. Alleen jij kunt ze erbij betrekken, zelfs al je inhoud niet wereldverbeterend is, of je opbouw rammelt wat. Als jij ervoor gaat, geloven ze in jou.

Zijn beleving wordt mijn beleving
Hoe vertel je nu een goed verhaal? Nu komt een heel inspirerend voorbeeld.
Jimmy Nelson’s TEDx speech gaat over waarom en hoe en wat hij fotografeerde. Hij vertelt zijn verhalen alsof hij ze opnieuw beleeft, beeldend en zonder gêne en zo mogen we meeleven met zijn avonturen. Hij durft ook over zijn onhandigheden te spreken, we mogen even mee naar binnen kijken en voelen wat hij voelde. Dat alles maakt hem uitermate geloofwaardig.
Hij spreekt vaak te snel, struikelt zelfs over zijn woorden, dat is wat passie kan doen, maar ik mis geen woord en hang aan zijn lippen. Zijn beleving wordt mijn beleving. Ik wil mee op reis met hem. En natuurlijk zit daaronder een goede inhoud en een goede opbouw .

Masterclass inspirerend vertellen

Om een verhaal zo te kunnen vertellen dat het je luisteraars boeit, heb je een boel werk te doen. In de Masterclass inspirerend vertellen  leer je hoe je jouw verhaal goed vertelt en hoe je een verhaal opbouwt.

10 tips
Hier alvast 10 tips om zelf mee aan de slag te gaan. ( er zijn er natuurlijk wel 100, maar die leer je dan in de les)

De Griekse redenaar Demosthenes (384-322 voor Chr.) oefende het spreken aan zee boven de branding en de wind uit om zijn stem kracht te geven.

1- Oefen je presentatie hardop, staand en spreek tot een denkbeeldig publiek.
2- Sta rechtop, zet je voeten iets uit elkaar en kijk je denkbeeldige publiek aan.
3-Verbeeld je hoever je stem moet reiken en spreek daar naartoe. Je kunt voor een raam gaan staan en naar de huizen aan de overkant spreken, zonder te gaan gillen.
4- Leg je hand op je buik, adem daar naartoe en voel de rust die daarvan uitgaat. ( tijdens het oefenen)
5- Spreek rustig, proef ieder woord en leg ieder woord bij je denkbeeldige publiek neer. ( tijdens het oefenen)
6- Laat je armen, handen en mimiek hun werk doen, zij weten hoe ze woorden ondersteunen met hun gebaren.
7- Geef de woorden hun eigen betekenis in klank mee en ga er niet op duwen om nadruk te leggen.
8- Vertel in je presentatie een persoonlijk verhaal ter illustratie/inspiratie.
9- Schets een beeld in je verhaal.
10- Oefen net zo vaak tot je met gemak je hele verhaal kunt doen.

Ik wens je veel succes en als je hulp nodig hebt, mail of bel me dan, want ik kan je ook coachen of kom naar de masterclass.
Karen de Vries

De hele mens in beeld

De hele mens in beeld

De hele olifant in beeld

De Parabel van de blinden en de olifant

Voorbij Ghor was een stad, wiens inwoners allemaal blind waren. Op een dag kwam er een koning met zijn hofhouding en zijn leger naar deze stad en zette daar zijn kamp op. Deze koning bezat een olifant, die hij gebruikte om ontzag af te dwingen bij de mensen. De mensen stonden te popelen om de olifant te zien en sommige blinden renden vooruit om te ontdekken wat het was. En omdat ze geen idee hadden van de vorm of het uiterlijk van de olifant, verzamelden ze informatie door een gedeelte ervan te betasten. Ieder van hen dacht dat hij iets begrepen had, omdat hij een gedeelte op de tast onderzocht had.
Toen ze met het nieuws terugkwamen bij hun stadsgenoten, werden ze onmiddellijk omringd door mensen die nauwelijks konden wachten om van hen – die het zelf verkeerd begrepen hadden – te horen wat ze dachten dat de waarheid was. Ze stelden vragen over de vorm en het uiterlijk van de olifant en ze luisterden naar wat hun daarover werd verteld. De man die het oor had aangeraakt, werd gevraagd om de aard van de olifant te beschrijven en hij zei: ‘Het is een groot, ruw ding, zo groot als een tapijt.’ Degene die de slurf had aangeraakt zei: ‘Ik weet wat het is. Het is een rechte en holle pijp, vreselijk en vernietigend.’ Degene die de poot had onderzocht zei: ‘Het is krachtig en stevig , zoals een pilaar.’ 

De hele olifant in beeldIeder van hen had op de tast een gedeelte van de olifant onderzocht. Maar geen van hen had daarvoor een juist beeld van het gehele lichaam gekregen. In plaats daarvan vormden ze allemaal hun eigen beeld van het geheel, maar die voorstellingen waren niet juist.

Bekend Soefiverhaal uit de 12e eeuw.
Bron: De hele olifant in beeld van Marja de Vries

Dit verhaal is een metafoor voor veel verschillende situaties zoals de individuele mens, het gezin, de maatschappij, een team, een organisatie, het leven zelf. Eigenlijk hebben we nooit zicht op de gehele waarheid. Telkens weer worden we uitgedaagd om verder te zoeken, of om ‘JA’ te zeggen tegen nieuwe avonturen die ons meer heel maken. Dit verhaal is misschien wel het verhaal van het leven, de ontdekkingsreis naar heelheid. En als we de gehele olifant in beeld krijgen, dan verdrijft hij ook alle draken op ons pad, die we alsmaar aan het bevechten waren.

De gehele mens in beeld

Net zo min als het voor de blinden mogelijk was om de hele olifant in beeld te krijgen, zo hebben wij ook niet ons volledige potentieel in beeld. Al onze gouden zaden onthullen zich stap voor stap gedurende ons leven. Wie wij als mens zijn en welke talenten we allemaal in ons meedragen, ontdekken we in de verschillende levensfasen en de paden en zijpaden die we bewandelen.
En dan ineens is er die dringende oproep tot avontuur, dat we willen weten wat er nog meer is, of ontdekken wat we hebben laten liggen in onszelf. We krijgen de puzzelstukjes aangereikt door ons innerlijk verlangen, teleurstellingen, door iets dat we lezen, door een film die ons raakt, of bijvoorbeeld door de kritische feedback van iemand anders. Er komen boodschappen naar ons toe die ons vertellen dat er iets in ons het licht wil zien. En dan… hoe ga je op zoek naar wat… eigenlijk. Soms dient het zich vanzelf aan en soms is er hulp van buiten nodig om klaarheid te krijgen in de verwarrende gevoelens.

Deze zomer zal ik in Epidavros een drietal dames begeleiden in het onthullen van hun talent en hun verlangens.
In het najaar zal ik in Nederland ook deze coachings voortzetten voor degenen die op zoek zijn naar hun unieke talent.

Voor FNV professionals zal ik een workshop talentontwikkeling geven op 5 november. ( hij staat nog niet op de site)

Ontdekking van een nieuw talent

Op een dag in januari 2011 snoeiden we onze olijfbomen in Epidavros, na de oogst van de olijven. Ik had een mooie tak in handen, die ik van de bast ontdeed en mee naar huis nam. Ik was gegrepen door de schoonheid van het hout en wilde er iets mee doen. Wat het zou gaan worden wist ik nog niet. ‘s Avonds beschilderde ik de stok en zo onthulde zich mijn eerste talking stick. Ik had het nooit bedacht, hij was er ineens. Sindsdien maak ik talking sticks in opdracht, help anderen om talking sticks te maken en laat teams hun verhalen aan elkaar vertellen met behulp van de talking stick en storytelling om verbinding en verdieping te creëren. Ik volgde al spelend met het hout en de verf mijn nieuwsgierigheid. Daardoor ontstond er een nieuw pad in mijn leven dat mij en vele anderen vervulling brengt.

Workshop talking stick maken

Op 1 november 2014 is er weer de gelegenheid om je persoonlijke talking stick te maken.
Vaak krijg ik opdrachten om een talking stick voor iemand te maken, die zegt niet creatief te zijn. Ik geloof dat iedereen creatief is. Alleen is dat talent misschien nog niet ontdekt. Daarom stimuleer ik de ander dan om haar talking stick zelf te komen maken. Ik help daarbij en zo blijkt telkens weer dat creativiteit niet ver weg verstopt is. Ze dient zich meteen aan zodra je maar durft te beginnen.
Workshop talking stick maken.

Het hele team in beeld

Als ik met de talking stick werk in teams en ze hun verhalen laat vertellen, verwondert het me keer op keer weer hoe weinig de teamleden van elkaar weten. Onthullen van wie je bent en waar je voor staat is niet gebruikelijk in organisaties. Natuurlijk is het begrijpelijk dat je niet alles van elkaar weet. De keuze voor privacy is ook te verdedigen. Het gaat vooral om het delen van verhalen die het team kunnen versterken om samen hun verlangens in te willigen. Ook in organisaties zijn er veel blinde vlekken. Waar gaan we samen naar toe? Waarom doen we eigenlijk wat we doen? Als de één de slurf als uitgangspunt neemt en onderzoekt, maar de ander zich vasthoudt aan de standvastigheid van de poot, zonder dat je dat van elkaar weet of met elkaar verbindt, dan schiet je samen niet op. Laten we daarom meer verhalen met elkaar delen, verhalen over onze ervaringen en ontdekkingen en verhalen over onze drijfveren en verlangens. Dan krijg je de hele olifant in beeld.

Coaching ‘WHY’

Deze zomer zal ik in Epidavros de twee directeuren van een organisatie begeleiden om hun ‘Waarom’ te ontdekken. Met de ontdekking van waarom je doet wat je doet, weet je ook welke verhalen je wilt delen, welke richting je met je organisatie uitgaat, hoe je medewerkers motiveert enz. Het is een leidraad voor al je bedrijfsactiviteiten.
Deze coachings zal ik in het najaar uitbreiden met workshops in Nederland. Daarover meer in de nieuwsbrief van september.

Workshop ‘De impact van de talking stick’

Wil je leren hoe je met de talking stick kunt werken in teams en andere bijeenkomsten, of gezinssituaties, kom dan naar de workshop ‘De impact van de talking stick op 24 oktober in Utrecht. Dan ervaar je zelf wat de impact van de talking stick is. We zullen werken met cases uit de praktijk en samen ontdekken wat wel en wat niet werkt.

Accountmanagers onthullen met de talking stick

Dit voorjaar werkte ik een middag met een team accountmanagers, die de week daarna naar de beurs zouden gaan. De directeur, een echte relatieman, wilde graag een sterkere verbinding creëren in het team en vooral het thema ‘relaties‘ onderzoeken.  Eerst keken ze me wat vreemd aan en vonden het maar raar, zo’n stok, maar de enthousiaste directeur geloofde erin. Dat hielp. Al snel ontdooiden ze en vertelden kwetsbare, persoonlijke verhalen over hun ervaringen met hun zakenrelaties. Met hun persoonlijke verhalen over hoe de accountmanagers hun relaties beheren, ontstond er vertrouwen. Alle draken kwamen te voorschijn tegelijkertijd met de hulp die ze elkaar konden bieden. Ik gebruikte hun eigen talking stick, die ik voor ze gemaakt had en een storytellingmodel. In de eerste pauze onthulden ze enthousiast: ‘Wat is dit goed om te doen, dat moesten we vaker doen’. Ze waren allemaal geraakt en dat bracht een vreugdevolle energie tot leven. Ze steunden elkaar en voelden waardering voor elkaars talenten en moeilijkheden. Zo kregen we de hele olifant in beeld.
De middag was zeer verdiepend en verbindend voor hun onderlinge relaties en hun attitude naar hun zakenrelaties en vol vertrouwen gingen ze naar de beurs. Daar zocht ik ze op en zag al die stralende koppen die met veel plezier hun klanten hielpen. Stuk voor stuk omhelsden de mannen me. Er was warmte en aandacht in hun aanpak en die was voelbaar in de hele stand en ook ik werd er door geraakt.
… ik heb het mooiste werk van de wereld.

De talking stick onthult verhalen. Verhalen die we met elkaar delen worden werkelijkheid. Ze bestaan en kunnen daardoor vormgegeven worden met hulp van anderen.

De olifant is de wegberijder in de Afrikaanse betekenis. Hij maakt het pad vrij voor de volgers. Dus als we de hele olifant in beeld hebben, dan kan hij de weg voor ons vrij maken.

Masterclasses verhalen vertellen en storytelling in Nederland
Training Storytelling in Epidavros, Griekenland

(Deze tekst is ook verschenen in de nieuwsbrief van juli 2014)

Johnnie Walker

Johnnie Walker

Corporate storytellingEen mooi voorbeeld van Corporate storytelling

En één van de mooiste reclames ooit door Johnnie Walker