Creativiteit. Een liedje van verlangen.

Creativiteit. Een liedje van verlangen.

Creativiteit (3)

Een liedje van verlangen.

Op ieders verlanglijstje staat: ‘meer geld verdienen’. Waarom zou je eigenlijk meer geld verdienen? Om je kinderen te laten studeren, om onbezorgd te kunnen leven, om een nieuw huis te kunnen kopen. En waarom zou je dat allemaal willen? Omdat je gelukkig wilt zijn. Wat is dat dan, ‘geluk’?

Geluk
Geluk is een bewustzijnstoestand die al in ons aanwezig is, zegt Deepak Chopra. Het is de verbondenheid met de creatieve kracht van het universum. Dat is de enorme geheime kracht van je bestaan. Daar vind je de antwoorden voor het doel van je leven, over wie je werkelijk bent en wat je de wereld te brengen hebt.

Het ontdekken van jouw creativiteit, van jouw bron van leven is de weg naar jouw geluk.
In de laatste 50 jaar zijn we in de westerse maatschappijen 3x rijker geworden, maar niet gelukkiger. Hé dat is vreemd, want waarom werken we dan allemaal zo hard? Waarom denken we dat we het niet goed genoeg hebben. Zoeken we ons geluk misschien op de verkeerde plaats?

Ik ben het gelukkigste wanneer ik mijn creatieve ideeën kan uitvoeren, dan stroomt alles in mij, heb ik veel energie en ben ik blij en tevreden.
Dus…… maak tijd voor het ontdekken van jouw creatieve energie en maak plezier. Zorg dat jouw innerlijke kind gevoed wordt en geïnspireerd, blij dus.

Kunstenaarsafspraakje
Julia Cameron heeft een mooi middel bedacht om je creatieve bewustzijn te blijven voeden. Zij noemt dat het kunstenaarsafspraakje.
Plan iedere week een paar uurtjes voor jezelf en ga iets doen wat jij heel erg leuk vindt, alleen met jouw innerlijke kunstenaar. Geniet er in je eentje van, precies op jouw manier, zodat je net zo lang voor dat schilderij kunt blijven staan als jij wilt, of net zo hard kunt lopen als jij zin hebt. Jouw innerlijke kind is de baas bij jouw uitje, zij vertelt je waar ze naar toe wil en wat het haar doet.
Het hoeft niks te kosten, het hoeft geen ingewikkelde organisatie te zijn. Bedenk dat je jouw innerlijke kind mee uitneemt. Die wil misschien een wandeling langs het water maken om naar de pasgeboren eendjes te kijken, of kleurpotloden kopen bij de Hema, of schilderijen bekijken in het museum. Luister goed naar haar, want misschien vindt zij die tentoonstelling maar saai en heb je onbewust een ‘cultureel verantwoord’ afspraakje bedacht.

Geheim
Het kunstenaarsafspraakje is niet jouw wekelijkse schildercursus, die weliswaar ook bijdraagt aan jouw creativiteit. Laat jouw kunstenaarsafspraakje geboren worden in de loop van de week. Laat je verrassen, of doe iets wat je al zo lang wilde doen.
Het kunstenaarsafspraakje is een verlangen, een geheime missie, iets onverwachts, verrassends, of iets waar je al heel lang naar verlangde. Laat je elke week verrassen, door dat wat opborrelt in jou.  Kijk om je heen, luister naar je verlangen. Als je moeilijk een paar uurtjes vrij neemt, plan die dan wel in en bewaak ze als een leeuw. De invulling komt vanzelf.
Ik word en ben intens gelukkig met mijn kunstenaarsafspraakjes. Deze afspraakjes hebben mij mijn vrijheid teruggegeven.

Bewaar de indrukken, door ze op te schrijven, te tekenen of te fotograferen. Later kun je die weer gebruiken in jouw creatieve kunstwerken.
Schrijf  NU  meteen een paar verlangens op een briefje en draag die bij je.  Laat die geheime notitie je inspiratiebron zijn om daadwerkelijk een afspraakje met jouw innerlijke kunstenaar uit te voeren.

Héél véél geluk en plezier.

Andere artikelen over creativiteit:
9 redenen om niet creatief te zijn.
De eerste stap naar jouw creatieve plezier.
9 tips om je creatieve kanaal te openen.
De eerste trede, een gedicht van Kavafis.
Ik liet me inspireren door ‘The Artist’s way’ van Julia Cameron en ‘Het geluk in jezelf’ van Deepak Chopra.
Protected by Copyscape Duplicate Content Tool
Zin om een workshop in creativiteit te volgen? ‘De muze in jou’ door Karen de Vries en Tieke Smit helpt je jouw creativiteit te ontdekken, te herkennen en te erkennen.

Doe maar gek, dan doe je al gewoon genoeg!

Doe maar gek, dan doe je al gewoon genoeg!

Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg!

Die Hollandse uitspraak appelleert aan stilstand. Niet bepaald bevordelijk voor creativiteit en groei.

Blijf vooral waar je bent. Blijf vooral binnen. Doe niks onverwachts, of geks, of nieuws. Dan weet je zeker dat jouw leven saai is, zonder avontuur, enthousiasme en vooruitgang.
Wie hier niet voor kiest begeeft zich op het pad van de oneindige mogelijkheden. Ontdek en bewonder de grootsheid van jezelf en de wereld.

Ik schreef een oefening: “gewoon gek”, die creativiteit stimuleert.
Je kunt de oefening alleen doen of met een groep. Je ontdekt meteen je eigen drempels en onzekerheden.
* ik doe wel heel gek
* als de buren me maar niet zien/horen
* moet je mij nu zien

Schakel de kritische stem (ouder) in jezelf uit en geniet. Luister naar het kind in jezelf, die vind het heerlijk om te bewegen en geluid te maken.
Als je door alle commentaar heen toch doorgaat zul je een immense vrijheid, speelsheid en geluk voelen.

Deze oefening inspireerde mij om mijn dagelijkse recht toe recht aan gezwommen baantjes in zee te vervangen door “waterdansen”.
Mijn hele lichaam beweegt, het weet precies waar het zin in heeft. Het geeft zo’n plezier. Mijn hele wezen voelt de vrijheid in het water.
Mijn kind is blij en ik beweeg meer spieren dan met de gebruikelijke baantjes. Mijn lichaam wil bewegen, het vraagt erom.

Doe maar gek, dan voel je de vrijheid van je bestaan.

Doe maar gek, dan doe je nog niet gek genoeg

Doe maar gek, dan doe je al gewoon genoeg.

( deze tekst schreef ik op 27 augustus in de lege ruimtes van een bankfolder toen ik een half uur bij de bank in Ligourio moest wachten)
Vrijheid en inspiratie liggen overal te wachten.

Andere gerelateerde artikelen
: Silly walks
en Speelse werkvormen. Waarom eigenlijk?

Onderweg naar Ithaka

Onderweg naar Ithaka

Ithaka

Onderweg naar Ithaka.

De reis van Odysseus van Troje naar Ithaka duurde 10 jaar. Het was een reis vol ontberingen en ontdekkingen. De reis van het leven. De reis naar binnen waarbij hij vele monsters moest verslaan om alle eerzucht en hang naar roem en onsterfelijkheid in te lossen. Homeros beschrijft het hele verhaal in de Odyssee.

De dichter Kavafis schreef er dit gedicht over.

 

Ithaka

Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka
wens dat de weg dan lang mag zijn,
vol avonturen, vol ervaringen.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen,
hen zul je niet ontmoeten op je weg
wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd
de emotie die je hart en lijf beroert.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woeste Poseidon zul je niet treffen
wanneer je ze niet in je eigen geest meedraagt,
wanneer je geest hun niet gestalte voor je geeft.

Wens dat de weg dan lang mag zijn.
Dat er veel zomermorgens zullen komen
waarop je, met grote vreugde en genot
zult binnenvaren in onbekende havens,
pleisteren in Phoenicische handelssteden
om daar aantrekkelijke dingen aan te schaffen
van parelmoer, koraal, barnsteen en ebbehout,
ook opwindende geurstoffen van alle soorten,
opwindende geurstoffen zoveel je krijgen kunt;
dat je talrijke steden in Egypte aan zult doen
om veel, heel veel te leren van de wijzen.

Houdt Ithaka wel altijd in gedachten.
Daar aan te komen is je doel.
Maar overhaast de reis in geen geval.
’t Is beter dat die vele jaren duurt,
zodat je als oude man pas bij het eiland
het anker uitwerpt, rijk aan wat je onderweg verwierf,
zonder te hopen dat Ithaka je rijkdom schenken zal.

Ithaka gaf je de mooie reis.
was het er niet, dan was je nooit vertrokken,
verder heeft het je niets te bieden meer.

En vind je het er wat pover, Ithaka bedroog je niet.
Zo wijs geworden, met zoveel ervaring, zul je al
begrepen hebben wat Ithaka’s beduiden.

K.P. Kavafis

(ISBN 9035110285 gebonden)
(ISBN 9035110544 paperback)

Bewaren

Je bent zo mooi anders

Je bent zo mooi anders

Kleurrijk

Je bent zo mooi anders

Je bent zo
mooi
anders
dan ik,

natuurlijk
niet meer of
minder
maar

zo mooi
anders,

ik zou je
nooit

anders dan
anders willen.

Hans Andreus

Adora Svitak: What adults can learn from kids

Adora Svitak: What adults can learn from kids

Adora Svitak: What adults can learn from kids

A prolific short story writer and blogger since age seven, Adora Svitak (now 12) speaks around the United States to adults and children as an advocate for literacy.

Een pleidooi om de irrationaliteit en zogenaamde onverantwoordelijkheid van kinderen serieus te nemen. Zij zijn de leiders van onze toekomst. Zij hebben vernieuwende ideeën. Zij zijn de droom van morgen

Focus

Focus

Stenen zoeken op PanajitsaHet strand van Panajitsa is bezaaid met bruine en grijze stenen. De zee is helder omdat de bodem rotsachtig is en weinig zand heeft. Panajitsa op het plateau kijkt trots en kwetsbaar richting het dorp. Het kleine witte kerkje staat alleen en is recentelijk versierd met moderne fresco’s van heiligen.

Op dit strand verzamel ik altijd ronde grijze en bruine stenen. Ze liggen er met miljoenen en allemaal met dezelfde kleur en vorm. Ideaal voor mijn mozaiektegels. Deze keer kwam ik niet op het strand om stenen te verzamelen, want ik had in de werkplaats nog een kist vol grijze stenen die wachtten op verwerking. Ik kwam om stil van het strand te genieten, terwijl Dimitris chorta plukte op de steile berghelling achter het strand.
Een grijs-groene steen glinsterde aan de waterrand. Mijn lievelingskleur en altijd zo moeilijk te vinden op de andere strandjes waar ik ernaar zoek. Ik raapte hem verrast op en zag meteen verschillende anderen, mooie ronde vormen en sommigen met een vleugje rood of bruin. Kleine, grote, veelkleurig, rond, plat, langwerpig. Dit strand lag vol met deze kleur.
Waarom had ik dat nooit eerder gezien?
Ik was verblind geweest door de bruin-grijze massa en had de groen-grijze niet opgemerkt. Nu pas zag ik ze liggen en werkelijk overal om me heen. Gulzig verzamelde ik twee zakken vol.
Terwijl ik op de vloedheuvel zat, viste ik de één na de ander van het strand. Plotseling zag ik ze niet meer.
De zakken vol, mijn rug deed pijn en mijn aandacht verslapte. Zouden ze op zijn? Statistisch gezien onmogelijk, maar toch?
Ik liep weer langs de waterlijn en daar schitterden ze weer, in grote getalen. Gelukkig.
Ach  ja, schoot het door mij heen: “Aandacht, focus op dat ene”.
Ik bedankte het strand, het inzicht en zei de stenen goedendag tot de volgende keer.
Een nieuwe serie mozaïek-tegels maakte beelden in mijn hoofd.