Grappige video’s over functioneringsgesprekken

Grappige video’s over functioneringsgesprekken

FunctioneringsgesprekVideo’s over functioneringsgesprekken

De werkvorm regiemodel is heel geschikt als levend voorbeeld van een functioneringsgesprek.
Bij deze werkvorm waarbij twee trainingsacteurs het functioneringsgesprek spelen kunnen de cursisten het gesprek regisseren, voordat ze zelf met de acteurs kunnen gaan oefenen.

Stephen Covey over de talking stick

Stephen Covey over de talking stick

Stephen Covey over de macht van de talking stick (praatstok)

 

‘De praatstok is het machtigste middel tot communicatie’
‘Spreken met de praatstok transformeert negatieve energie in creatieve energie’
‘Je kunt pas je eigen punt maken , als je het punt van de ander hebt begrepen’
‘Niemand mag spreken tot jij je begrepen voelt, dan geef je de stok door’
‘Als je inlevend en met begrip luistert, dan bevestig je de ander in zijn waarde en zijn potentieel’

Hij zegt dat je ieder voorwerp kunt gebruiken, zelfs een pen. Dat is waar. Ik heb echter wel gemerkt dat een voorwerp dat waarde en schoonheid schenkt het gesprek beïnvloed en schoonheid  in het gesprek creëert

Jouw persoonlijke praatstok (talking stick)

Ik maak praatstokken van olijfhout met krachtige symbolen. De magie van een betekenisvolle, mooie praatstok dwingt  aandacht en respect af.
In dit artikel lees je meer over de praatstok en hoe je hem nog meer betekenis kunt geven: Praatstok (talking stick)
Wil je jouw persoonlijke praatstok maken in een workshop? Dat kan op 29 oktober in Utrecht: Workshop praatstok maken   

5 tips voor trainers om de angst voor de trainingsacteur weg te nemen.

5 tips voor trainers om de angst voor de trainingsacteur weg te nemen.

Een groep communicatieadviseurs wachtten met spanning de avond af. Er zou een trainingsactrice komen en met haar konden ze hun gespreksvaardigheden oefenen.
Het fenomeen was hen volledig onbekend. De trainer had al een inventarisatie gemaakt van hun leerdoelen en lastige gesprekken. De zenuwen gierden, want, wat als je het fout doet? en iedereen kijkt naar je. Natuurlijk wisten ze ook wel dat het allemaal bedoeld was om te leren, maar toch….. de kriebels in de buik, rode vlekken in de nek, en dichtgeknepen kelen lieten zich niet leiden door verstandige gedachten.

Daar was ze. Ze zag er niet onaardig uit, ze lachte iedereen vriendelijk toe, ze sprak vriendelijk en ook zelfverzekerd. Niet iedereen zou aan de beurt komen, zei de trainer, vanwege de grote groep.
Hier en daar verdwenen de rode vlekken en tolden gedachten door het hoofd, hoe er onderuit te komen. Hoe tegenstrijdig, die emoties en dan toch verstandig zijn en gaan oefenen. Moed verzamelen dus.

De trainingsactrice stelde zich voor en vertelde over haar werkwijze. Dat ontlokte meteen al een lach. Gelukkig het mocht ook leuk zijn dus. Ze zou beginnen met 2 groepsoefeningen, de eerste over de eerste indruk en de tweede waarin ze stevig verankerd hun eigen kracht zouden voelen.

Opdracht 1: De hele groep ging naar de gang. Eén voor één kwamen ze weer binnen om een nieuwe directeur/manager/opdrachtgever (de actrice) te begroeten, zich voor te stellen en kort te vertellen wat ze voor haar konden betekenen. De actrice gaf na het spel één top en één tip aan iedereen.
Op de gang was het een gezellig gekakel. Hoe moeilijk kon het zijn om iemand alleen maar te begroeten? De spanning bedaarde. Toch kropen de zenuwen weer omhoog tijdens de lange weg van de deur naar de nieuwe manager. Opgelucht met een top en een tip namen de moedigen hun plaats weer in na de feedback.

Opdracht 2: De groep stond in een kring. Omdat één van de leerthema’s van deze groep was: Hoe kom ik krachtiger over?, deed de actrice een oefening met hen in stevig staan, ademhaling en stem vanuit de buikademhaling. Door de stem krachtig te gebruiken, door de humor en het plezier in de oefening verdween de spanning en voelden allen zich krachtig. De actrice was één van hen geworden. Ze waren samen aan het werk.

De rest van de avond is er veel geoefend met allerlei lastige gesprekken. Er was aandacht, concentratie, openheid, respect en plezier. Het thema: wel of niet oefenen bestond niet meer.

De actrice was ik en ik heb met heel veel plezier deze werkvorm in mogen zetten bij een training van Van der Hilst met Sarah en Nynke.

5 tips voor trainers om de angst voor een trainingsacteur weg te nemen.

Tip 1: Vraag de trainingsacteur een laagdrempelige groepsoefening te geven, waarin spanning kan afvloeien.
Tip 2: Zorg dat de eerst oefening beweeglijk is, zodat overtollige spanning afgevoerd kan worden.
Tip 3: Zorg dat iedereen in die eerste oefening een Top en een Tip krijgt, dat geeft een goed gevoel.
Tip 4: Zorg voor een lach, daarmee vloeit de spanning weg.
Tip 5: Geef de trainingsacteur de gelegenheid om echt contact met de deelnemers te maken.

Meer werkvormen
Meer contact- en kennismakingsoefeningen beschrijf ik in mijn nieuwe e-boekje Namasté .
De oefening in staan, ademhaling en stem beschrijf ik niet omdat die oefening alleen met ervaring gedaan kan worden.
Meer speelse werkvormen beschrijf ik in mijn blibliotheek.
55 energizers voor training en opleiding beschrijf ik in mijn e-boekje  ‘Het vuur in jou’

Veel plezier in je training met de trainingsacteur en speelse werkvormen.

Hoe heldere communicatie de samenwerking verbeterde.

Hoe heldere communicatie de samenwerking verbeterde.

Sparren met acteurWelk effect heeft oefenen met een trainingsacteur?

Christine vertelt.

“Wij hadden een training ,waarbij Karen ons ondersteunde met oefenen in persoonlijke effectiviteit. Ik vroeg een verrassings-situatie.
Karen vroeg aan mijn collega’s in welke situatie en met welk gedrag, mijn allergie om met de emoties van de ander om te gaan, speelt.
Mijn allergie is: mensen die niet to-the-point zijn, die hun emoties zwaar mee laten wegen in hun beslissingen en gedrag. Ik leer er natuurlijk wel mee omgaan, maar ik vind het lastig, ik ben namelijk vooral doelgericht, zakelijk en rationeel in mijn werk.

De situatie die Karen speelde was, dat één van mijn collega’s, zwaar overstuur was, omdat hij iets verkeerd had gedaan, bij mij binnenkomt en aandacht wilde voor een probleem.
Door mijn rationele benadering om te kijken ‘wat er werkelijk aan de hand is, en hoe we dat op kunnen lossen’  blijft bij hem de emotie opspelen.
Als ik denk,  ‘nu heb ik hem doelgericht’,  komt opeens die emotie weer als een duveltje uit het doosje op tafel en heb ik het gevoel dat ik weer opnieuw kan beginnen. Dat speelde Karen ontzettend goed. Ik reageerde zoals ik altijd reageer. Ik liep op een gegeven moment dan ook vast.

Toen we de rollen omdraaiden en ik het gedrag van mijn collega speelde, zag ik dat Karen eerst duidelijk contact maakte met de emotie.
Ook vertelde Karen hoe ik aan haar kon zien of ze nog geëmotioneerd was (geen oogcontact bijv.) en sowieso niet in staat om naar mij te luisteren.
Dat was eigenlijk de belangrijkste les voor mij. De emotie niet negeren, maar er mee omgaan, om dan later, als het contact er wel is en de emotie erkend is, weer rationeel tot oplossingen te komen.
Als je ziet dat het contact weer verdwijnt, is het van belang om hem weer ‘terug te brengen’  door weer te benoemen wat ik zag gebeuren, zodat hij zich meer erkend voelt en daardoor weer contact maakt en me weer aankijkt.

Overall ervoer ik het ook als een opdracht aan mij, om mensen te helpen, door in gesprek te komen in zo’n situatie. Eigenlijk regisseer ik daarmee het gesprek zodat de ander rustiger wordt en we er samen prettiger uitkomen.
Dat is nogal wat, want voorheen dacht ik in dat soort situaties bijna alleen  ‘ja zielig voor je, maar we zijn hier om te werken’, en verzette me tegen die emoties. Voorheen ging ik de ander vooral uit de weg, tenzij het zakelijk bleef.
Nu durf ik de emoties aan te gaan en daardoor gaan we veel relaxter met elkaar om.
Ik ben er echt blij mee, want mijn streven is wel om goede verhoudingen op de werkvloer te hebben.”

Christine Mallon
Coördinator Onderzoek, Communicatie en werk in de Wereld
Het Apostolisch Genootschap

Sparren met een trainingsactrice heeft effect.

Het heeft zin, zoals Christine hierboven in haar verhaal beschrijft: “Zelf ervaren en oefenen met ander gedrag.”

Met Christine heb ik een half uur gewerkt en de uitwerking op haarzelf en haar collega’s was vol ontdekkingen, zowel relationeel als professioneel. Als de motivatie er is, is het alleen nog een kwestie van de ogen openen en vaardigheden aanboren.
In de bovenstaande case heeft Christine  haar ogen geopend en haar empathische vaardigheden ingezet.
Iedereen kent wel situaties waarin je je kunt verplaatsen in de gevoelens van de ander, of als iemand inlevingsvermogen toont voor jouw situatie.  Als daarbij de structuur van het gesprek helder wordt, is het niet zo moeilijk meer om met emoties in een gesprek om te gaan.

In de oefening met Christine speelde allergie en weerstand een kleine rol.  Zij had dat snel overwonnen, omdat de oefening een hoger doel diende: nl. “Goede verhoudingen op de werkvloer”.
Weerstand en allergie heeft met jezelf te maken,  je vindt ergens iets van, zoals Christine ook beschrijft als ze zegt:  ‘ja zielig voor je, maar we zijn hier om te werken’.

Een oordeel, een opvatting kan een werkbare relatie ernstig in de weg zitten. Als je daar overheen kunt stappen en besluiten om samen te werken en aandacht voor elkaar te hebben is de opening geschapen om te leren hoe je dat doet!
* herkennen van de emotie
* erkennen van de emotie
* verkennen van de weerstand
* ruimte geven voor de gevoelens van de ander
* de regie en structuur van het gesprek behouden
* schakelen naar ratio
* samen naar oplossingen zoeken
En dat kun je oefenen met een trainingsacteur.

Het voorbeeld van Christine gaat over ‘omgaan met emoties’.
Er zijn veel onderwerpen, die effectief zijn om met een trainingsacteur te oefenen.
Ik noem er een paar: advies geven, slecht nieuws geven, assertiviteit, gelijkwaardigheid in een gesprek, feed-back geven, functioneringsgesprek, aanspreken op, enz.
Geef jezelf de kans en maak je werk leuker en effectiever. Open je ogen en oefen eens . Je zult zien dat jouw gesprek daarna veel makkelijker verloopt.

Deze oefening vond plaats in een training professionalisering van Cordes met Frank van der Endt.
Sparren met acteur” kan in een training effectief zijn en ook apart, om alleen die lastige gesprekken te oefenen, als je al gewend bent aan deze vorm van leren.

Andere artikelen die je wellicht interessant vind:
Feed-back geven
Sparren met acteur
Blikopeners voor adviseurs
Oefening: Leren omgaan met weerstand: De oversteek

Feed-back

Feed-back

Ik zocht een parkeerplaats voor mijn fiets bij de drukbezochte supermarkt in de buurt. Bij het afstappen schoot een scheut pijn door mijn been. Ik had me verstapt. Ik hoor een vrouwenstem zeggen: ”Wat kijkt u boos’. Ik keek op en zag een vrouw op een fiets mijn richting uit manoeuvreren. Een beetje verdwaasd zei ik: ‘Oh, maar ik ben niet boos hoor’. ‘Maar u kijkt wel boos’, zei ze en reed weg.
Verbouwereerd bleef ik achter, keek haar na en zocht een plekje voor mijn fiets.
In de supermarkt dacht ik erover wat er nu precies gebeurde.
Een onbekende gaf mij feedback over mijn uitdrukking. Ik was even stil geslagen en snapte niet meteen wat er gebeurde. Tijdens het boodschappen doen werd het duidelijk en helder.
Deze vrouw had 4 belangrijke feedback regels niet in acht genomen.
1- De feedback was ongevraagd
2- Haar feedback was een invulling: boos, terwijl ik niet boos was.
3- Ze wachtte mijn reactie niet af
4- Het doel van de feedback was onduidelijk.

Feedback heeft altijd een doel.
Het doel is om de relatie of de samenwerking te verbeteren of te veranderen. Ik had geen relatie met deze onbekende en ik zal haar waarschijnlijk nooit meer zien. Wat beoogde zij met haar opmerking? Dat zal ik nooit weten. Ze liet me alleen in opperste verwarring achter.

Gevraagd of ongevraagd.
Feedback heeft alleen effect als de ander ermee instemt. De ander zegt dus: Ik wil ook graag onze relatie of samenwerking veranderen.

Samen
Met feedback neem je verantwoordelijkheid om iets te onthullen aan de ander. Met de bedoeling dat jullie er beiden beter van worden. Wegrijden betekent dat je geen verantwoordelijkheid neemt, maar je dropt een pakketje ergens, op goed geluk dat de ander er dat mee doet wat jij beoogde. Dat gebeurt natuurlijk nooit. Want de bedoeling en de zin is volkomen onduidelijk.

Invullen
Pas op met invullen voor de ander. Ik was niet boos, maar ik had me pijn gedaan. Dat is iets heel anders. Dat mijn gezicht iets liet zien wat voor haar op boosheid leek, kan ik me goed voorstellen.
Kijk of je invulling klopt. Geef de ander de gelegenheid om te reageren. Dan ben je samen constructief bezig.

Positief
Het wordt vaak vergeten, maar feedback is ook een compliment geven. En daar worden we allemaal blij van.

Wat had deze vrouw nu kunnen doen?
Afstappen van haar fiets. Tekst: ‘Mevrouw, ik zie op uw gezicht dat er iets is?’ Dan was ik verrast geweest en was er contact ontstaan. Dan had ik haar verteld dat ik me verstapt had en hadden we een klein gesprekje gehad en had ik haar bedankt voor haar aandacht. Dan had ik een leuke herinnering aan een aandachtig moment en aan een zorgzame vrouw.

Samengevat:
*Feedback is handig als je iets wilt bereiken samen met de ander.
*Feedback is nooit eenzijdig, je gaat een dialoog aan.
*Feedback geven kan eng zijn, omdat je bang bent voor de reactie van de ander. Doe je het evenwel zorgvuldig met aandacht en respect voor de ander en zijn je bedoelingen zuiver, dan kan het alleen maar verhelderend werken en kun je samen groeien, of een leuk moment hebben.
*Feedback is zo objectief mogelijk. Wees je bewust van jouw subjectieve gevoelens en gedachten.

Speelse werkvormen met feedback ‘ subassersief ‘.
Een hulpmiddeltje zijn de ‘feedbackregels’:
Feedbackregels: ik-ik-jij
* Ik: ik zie, hoor, voel, merk dat….. en dan zo objectief mogelijk omschrijven.
* Ik: het effect op mij is dat……..
* Jij: vraag een reactie aan de ander. En/of: Jij kunt mij helpen door…..

Feedback geeft ruimte, opluchting en vertrouwen.

Heeft u feedback op de agenda staan voor uw organisatie?
Wilt u ook ruimte, opluchting en vertrouwen creëren?
Karen geeft samen met Mas Visscher (organisatieadviseur, trainer en coach), een interactief en creatief programma over feedback.
Heel geschikt voor een kick-off, opwarming of herinnering. Voor kleine en grote groepen, in de lunchpauze of bij de borrel.
Een follow-up in de vorm van een training of coaching geven wij ook met veel plezier.
Dus kom maar op, wij gaan ervoor!

Namaste

Namaste

Namaste

Namaste een mooi woord dat “ja-zeggen tegen de ander” betekent.

Dit woord uit het Sanskriet betekent letterlijk: ‘ik buig voor jou’ in de betekenis van: Ik respecteer jou, ik eer jou.

Namaste

Ik eer de plaats in jou waarin het hele universum is.
Ik eer de plaats in jou die liefde is,
waarheid, licht en vrede.

Als jij daar bent, in jou, waar liefde is,
waarheid, licht en vrede
en ik ben daar, in mij, waar liefde is,
waarheid, licht en vrede,

dan zijn we Een

Ja zeggen is erkennen. Erkennen van jezelf, erkennen van de ander. Als je ‘namaste’ zegt erken je de ander volledig voordat je gaat oordelen.
Als je bij een ontmoeting voor het eerst oogcontact maakt zeg dan in stilte ‘namaste’.
Zo erken je dat het wezen daar hetzelfde is als het wezen hier. Als je dit doet zal de ander op een diepere laag je woorden en je toon herkennen. Het is weliswaar een stille begroeting, maar de ander zal bewust of onbewust toch het respect dat ervan uit gaat opmerken. Door dit te doen bewerkstellig je ook in je zelf een attitudeverandering. Voor je kunt oordelen heb je de ander al als mens geaccepteerd.

Doe het gewoon en ontdek welke belemmerende overtuigingen en angsten er bij je opkomen.
Dat is de weg naar openheid en acceptatie.

Toen ik hier zelf mee begon, kwamen er ook allerlei verraderlijke monstertjes tevoorschijn.
‘Moet ik namaste zeggen tegen hem, ik weet niet eens of ik hem wel aardig vind, moet ik dat tegen die rotzak zeggen. Ik hoef toch niet iedereen aardig te vinden, tegen haar zeg ik dat niet, de trut’.

Het zijn allemaal monsters die ik uit de weg ruim. Als een Herakles  sta ik met mijn knots en slimheid klaar om ze de kop af te hakken. Ga maar ergens anders spelen, maar niet in mij.

Waarom is het zo eng om open en vrij ‘namaste’ te zeggen. Omdat ik dan denk dat ik het gevaar loop, dat ik een slechterik toelaat in mijn leven. En dat gebeurt helemaal niet. Ik zeg alleen ‘namaste’, ik erken de ander in zijn bestaan, waar ik niks van af weet. Wat weet ik nu van de leerschool die de ander volgt? Wat weet ik nu over het werkelijke zielenleven van de ander? Helemaal niks.
Ik heb al geoordeeld voordat ik zelfs maar simpel ‘namaste ‘kan zeggen. Allemaal gezeur van de angstmonsters. Allemaal angst van het ego.

So what, ik zeg ‘namaste’ en later blijkt het een onbetrouwbaar sujet te zijn.
‘Namaste’ zeggen betekent niet dat ik dikke vriendjes moet worden.
‘Namaste’ betekent: dat jij er ook mag zijn, dat ik de ziel in jou respecteer. Dat ik de plek in jou, waar licht, liefde, vrede en de waarheid zetelen, respecteer. Niks meer en niks minder.

Door het te doen, open je jezelf voor de ander. Dat kan het begin zijn van een mooie vriendschap, samenwerking of leerschool.

Namaste